Incassobureau inschakelen of zelf blijven vorderen?

Of zelf doen nog zin heeft, hangt af van het contact met je klant, niet van het bedrag. Een klant die reageert, kun je bereiken. Een bureau doet dan hetzelfde als jij, alleen met een ander briefhoofd en tegen een percentage.

Bij een klant die niet meer reageert, helpen meer herinneringen niet; dan is een partij nodig die de volgende stap geloofwaardig kan zetten.

De klant reageert niet meer. Twee aanmaningen en een telefoonpoging zonder reactie, dan is er iets anders aan de hand dan drukte.

De vordering wordt oud. De kans op incasso daalt met de leeftijd van de post. Wachten kost meer dan het percentage dat een bureau vraagt.

Er is een gerechtelijke stap nodig. Wil je een dagvaarding of beslag, dan heb je hoe dan ook een deurwaarder nodig.

De klant zit in het buitenland. Een vordering in een ander land vraagt kennis van dat rechtsstelsel die je zelf niet gaat opbouwen voor één klant.

1. Gaat de wettelijke incassovergoeding naar jou of naar hen. Dit is de grootste verborgen kostenpost en hij staat zelden bovenaan de offerte.
2. Wat gebeurt er bij no cure. Betaal je dan echt niets, ook geen dossierkosten of uittrekselkosten.
3. Wie beslist over een regeling. Mag het bureau zelfstandig akkoord gaan met een afbetaling of blijf jij daarover gaan.
4. Wat er met de relatie gebeurt. Vraag naar de toon van hun eerste brief. Sommige bureaus openen zo hard dat elke kans op een vervolgorder weg is.

Een incassobureau werkt buiten de rechter. Betaalt je klant na hun brieven nog steeds niet, dan is de volgende stap een gerechtelijke, en die begint meestal bij een deurwaarder.

In Nederland behandelt de kantonrechter vorderingen tot en met 25.000 euro, de rente tot de dag van de dagvaarding meegeteld (artikel 93 Rv), en daar mag je zelf procederen, zonder advocaat (artikel 79 Rv).

De procedure begint met een dagvaarding die een deurwaarder uitbrengt. Verschijnt je klant niet, dan verleent de rechter verstek en wijst hij de vordering toe, tenzij die hem onrechtmatig of ongegrond voorkomt (artikel 139 Rv). Een vonnis kan pas worden uitgevoerd nadat het aan de klant is betekend (artikel 430 lid 3 Rv); daarna kan de deurwaarder beslag leggen.

In België hangt de weg af van je klant. Een onderneming die de vordering niet betwist, kan via de invordering van onbetwiste schulden, zonder rechter maar met een advocaat en een gerechtsdeurwaarder (artikel 1394/20 Ger.W.). Betwist ze, dan ga je naar de ondernemingsrechtbank (artikel 573 Ger.W.).

Een consument ga je tot 5.000 euro voor de vrederechter dagvaarden, daarboven voor de rechtbank van eerste aanleg (artikel 590 en 568 Ger.W.). Met het vonnis gaat de gerechtsdeurwaarder tot uitvoering over.

De hele route, van de eerste herinnering tot het vonnis, staat stap voor stap in klant betaalt niet.

Dit artikel gaat over de afweging, niet over de keuze van een specifiek bureau of over de kosten van een gerechtelijke procedure. Bij een vordering van betekenis, of bij een klant die failliet dreigt te gaan, is de volgorde van stappen belangrijker dan hier past: leg dat voor aan een jurist voordat je kosten maakt.